چه بسیارند مدیرانی که تصور میکنند روند ارزیابی عملکرد کارکنان در شرکتشان بهدرستی انجام میشود، در حالیکه پشت ظاهر رسمی جلسات بازخورد؛ بیاعتمادی، سوگیری و عدم شفافیت جریان دارد. عملکرد واقعی افراد یا دیده نمیشود یا بهدرستی ثبت نمیشود و این، در بلندمدت، به قیمت از دست رفتن استعدادها، کاهش
یک تماس ساده میتواند مسیر تجربه مشتری را تعیین کند؛ از وفاداری بلندمدت تا نارضایتی ناگهانی. پشت هر گفتوگوی تلفنی، دهها عامل انسانی نهفته است که میتواند موفقیت یا شکست تعامل با مشتری را رقم بزند. اما چگونه میتوان این تعاملات ظریف و پیچیده را ارزیابی کرد؟ آیا تحلیلهای ماشینی
برند چیزی فراتر از یک نام یا لوگوست. برند، تجربهای است که در ذهن مشتریان حک میشود و با هر تعامل، معنا و عمق تازهای پیدا میکند. در مسیر ساخت و تقویت این تجربه، مدل چهار سطحی کوین لین کلر یکی از کاملترین چارچوبها را برای تحلیل جایگاه برند ارائه
قیف فروش، سالها فرمانروای بازاریابی بود. ساختاری خطی و ساده که تصور میشد مشتری را از نقطهی آگاهی تا لحظهی خرید، دقیق و بینقص هدایت میکند. اما چیزی در این مسیر کم بود؛ چیزی که باعث شد برندهای پیشرو به فکر تجدیدنظر بیفتند. اینجا بود که مدل فلایویل وارد میدان
